ما اغلب قدرت انتخاب داریم، بین مواردی که سهل و ساده هستند و مواردی که به واقع ایجاد تحول و دگرگونی می‌کنند. شکایت کردن آسان است، اما نتیجه ناچیزی دارد. در عوض حل مشکلات هر چند وقت بیشتری را می‌طلبد ولی تغییری مثبت در اوضاع ایجاد می‌کند. دیر خوابیدن آسان است. ولی نتیجه آن بیدار شدن در چه ساعتی از صبح خواهد بود؟ در حالی که سحرخیزی و پیاده‌روی نشاط آور است، در تمام طول روز هم باعث می‌شود که فعال و مثبت باشیم.

کسانی که به انتخاب‌های ساده می‌پردازند، در واقع خود را اسیر خواسته‌های سطحی و ابتدایی می‌کنند. در عوض افرادی که همواره مسیرهای دشوارتر را انتخاب می‌کنند، نه تنها قدرت خود را در زندگی و امورات بیشتر می‌کنند، بلکه مورد احترام دیگران و حتی الگو بودن برای آنها می‌شوند.

 

آسان بودن وسوسه‌انگیز است اما تلاش کردن یعنی داشتن حق انتخاب. ما بین این دو کدامیک را انتخاب می‌کنیم؟ آیا وقت با ارزش خود را با وسوسه‌های ساده و بیهوده به هدر می‌دهیم؟ یا از زمانی که برای ساختن و تکمیل زندگیمان در اختیار داریم، به خوبی استفاده می‌کنیم؟ در هر حال انتخاب همیشه با ما است و نتایج هم همواره ساخته دست خود ماست.