گیاهی است از خانواده موراسه که در اصل زادگاهش هند و مالزی است و یکی از قدیمیترین گیاهانی است که در منزل نگهداری میشود. برگها، ساقهها و حتی چوب این گیاه در صورت شکستن از خود ماده چسبناکی خارج می‌کند که میتوان از آن لاستیک تهیه کرد. بعضی از افراد در صورت تماس این ماده با پوست بدنشان نسبت به آن حساسیت نشان می‌دهند.

در هوای آزاد ارتفاع آن به بیش از 25  متر می‌رسد و در شرایط عادی دایماً رو به گسترش و بزرگ شدن است و حتی ریشه‌های هوایی می‌دهد که خود به صورت تنه‌های مضاعف گیاه درمی‌آید. چون نور آفتاب قادر به نفوذ درخاک زیر این گیاه نیست، رشد هر گیاه دیگری در زیر سایه آن ناممکن است. با این همه فیکوس جزو محبوب‌ترین گیاهان خانگی است.

 

این گیاه جواب خوبی به شرایط آپارتمان می‌دهد. معمولاً گیاهان کوچک و جوان به سرعت و به آسانی با محیط خانه شما خو می‌گیرند، اما گیاهان بزرگتر ابتدا اندکی افت می‌کنند و برگ هایشان می ریزد یا قهوه‌ای می‌شود.

 

برگ‌ها پهن و براق و چرمی با نوک تیز و به صورت متناوب در طول ساقه می‌روید. با ریزش برگهای پیر در قاعده، ساقه گیاه حالت بد منظر به خود می گیرد که در این حالت می‌توان آن را از نزدیکی سطح خاک قطع کرد تا گیاه جوان شود.

 

نیازها

 

نور. اگرچه گیاه در سایه هم می تواند خود را زنده نگهدارد ولی رشد آن مطلوب نیست. گیاه به نور کامل نیاز دارد اما باید آن را از نور مستقیم آفتاب در امان نگهدارید. در زمستان نیز باید آن را از سرما حفظ کرد.

 

آبیاری. اجازه دهید سطح خاک در بین دو آبیاری خشک شود. آب زیاد از حد، به گیاه آسیب می‌رساند. این گیاه نسبت به خشکی مقاوم است . در تابستان هفته ای دو بار و در زمستان هفته ای یک بار آبیاری کافی است.

 

خاک. بهترین خاک، خاک لوم است مخلوطی از برگ پوسیده و کود حیوانی و خاک رس(خاک باغچه ).

 

تکثیر. گرفتن قلمه حداقل با یک برگ در بهار و ریشه دار کردن آنها در درجه حرارت 24 تا 27 درجه سانتیگراد؛ البته در بهار معمولاً همه قلمه ها ریشه می دهد .

 

نکته گیاه پزشکی. گلدان گیاه مریض را هرگز عوض نکنید چون باعث از بین رفتن گیاه می‌شود .