همه والدين مايلند کودکان شاد پرورش دهند اما تعداد اندكي از كودكان اغلب دچار اضطرابهايي ميشوند كه در خانواده به آنها وارد ميشود. بهترين راه كاهش ميزان استرس در كودكان، كاهش فشارهايي است كه به سبب انتظارات بيش از زياد از آنها در ايشان بهوجود ميآيد.
والدين با كاستن از افتوخيزهاي رفتاري خود و متعادل كردن انتظاراتي كه از فرزندان دارند ميتوانند به شادماني آنها كمك كنند. در مقاله حاضر به چند اقدام در همين زمينه اشاره ميكنيم.
قدم نخست: اندكي به عقب بازگشته و منابع احتمالي اضطراب در زندگي كودكان را بيابيد. يكي از شايعترين علل اضطراب دركودكان گنجاندن تعداد بيش از حد زياد وظيفه در برنامه روزانه آنهاست. برنامهريزي براي تكتك دقايق و ساعات زندگي كودكان، اجبار آنها به شركت در برنامههاي ورزشي يا كمكدرسي باعث ميشود آنها فرصت كافي براي بچگي كردن و رشد طبيعي نداشته باشند.
قدم دوم: بدانيد كه برخي از مشكلات اجتنابناپذير هستند. مرگ يكي از اعضاي خانواده، تغيير محل زندگي، جدايي پدر و مادر و ديگر دگرگونيها در زندگي در بسياري از خانوادهها رخ ميدهد. يكي از بهترين راههاي كاهش استرس حاصل از رخ دادن اين وقايع در زندگي كودكان، صحبت كردن شفاف با آنها و كمك به ايشان براي حل مشكلات احساسي است كه در آنها بهوجود ميآيد. آنها را مطمئن كنيد تمام اعضاي خانواده در دوران سخت كنار هم خواهند بود تا مشكلات را حل كنند. اين امر در كاهش استرس آنها بسيار موثر است. در حقيقت نحوه واكنش شما به مشكلات زندگي براي شادماني فرزندان بسيار تاثيرگذار است.
قدم سوم: بدانيد كه كودكان به روشهاي مختلف با استرس مقابله ميكنند. زمين زدن پا، جويدن ناخن يا مو، جويدن مداد يا آستين لباس يا ور رفتن با انگشتان در صورت تكرار نشان ميدهد كودك از چيزي مضطرب است. روانشناسان معتقدند كاهش ناگهاني اشتها، سردردهاي مكرر و معده درد نيز ميتواند از نشانههاي اضطراب در كودكان باشد. همچنين تغيير ويژگيهاي شخصيتي و رفتارهاي اجتماعي نشانههاي واضح وجود مشكل هستند. اگر اين نشانهها تداوم پيدا كرد براي حل شدن مشكل با متخصصان روانشناسي مشورت كنيد.
قدم چهارم: شما الگويي بسيار موثر براي فرزندانتان هستيد. اگر آنها شاهد باشند با وضعيتهاي دشوار بدون اضطراب و بهشكلي منطقي مواجه ميشويد و آنها را حل ميكنيد،كودكان نيز ميآموزند كه زندگي بدون استرس داشته باشند. در ترافيك سنگين بدخلق نشويد و بددهني نكنيد پيش چشم كودكان زندگي را راحت بگيريد.
قدم پنجم: هرگز در حضور كودكان با هم دعوا نكنيد. بحثهاي شديد تاثير بسيار مخربي به كودكان دارند. حتي هنگامي كه آنها در اتاق خود هستند ممكن است صداي مشاجره شما را بشنوند در اين حالت حتما دچار استرس شديد ميشوند. والدين پس از دعوا معمولا آشتي ميكنند و به زندگي ادامه ميدهند اما اگر كودك تنها شاهد دعواها باشد و ورود به مرحله حلمساله را نبيند اضطراب و احساس ناامنی شديد در او باقي خواهد ماند.
قدم ششم: با همسر خود درباره انضباط فرزندان، تعيين انتظاراتاز آنها و رفتارهايي كه با ایشان در صورت تخطي از مقررات خواهيد داشت، توافق كنيد. يكي از استرسزاترين كارهايي كه والدين ميتوانند انجام دهند، برخوردهاي مختلف با يك اقدام اشتباه كودك در زمانهاي گوناگون است. در این حالت او دچار سردرگمي ميشود و ممكن است دیگر توجهي به واكنش والدين نداشته باشد.
قدم هفتم: به كودك خود بياموزيد با رفتارهاي پرخاشگرانه همسن و سالهاي خود در مدرسه يا محيط بازي چطور برخورد كنند. راههاي گفتوگو با كودك را هميشه باز نگه داريد طوري كه او احساس كند هر زمان لازم است ميتواند درباره آنچه خارج خانه برايش رخ داده با شما صحبت كند.
تا جايي كه ميتوانيد مثبت و معقول باشيد. رفتار خود را نزد كودك كنترل كنيد. كودكان بيش از آنچه شما تصور ميكنيد شما را زير نظر دارند و از شما ميآموزند.
تهیه و تدوین: گروه خانه سایت خانه
منبع: www.health.com